Spermatogeneza u młodych tchórzy hodowlanych

Spermatogeneza u młodych tchórzy hodowlanych rozpoczyna się na dwa miesiące przed okresem kopulacyjnym, u starszych znacznie wcześniej. Na termin ten wpływa również kondycja samców i warunki, w jakich są utrzymywane (np. niedostateczne oświetlenie fermy opóźnia go). Samce, podobnie jak samice, użytkuje się rozpłodowo najczęściej 3-4 lata.

Czytaj dalej

Należy także pamiętać o prowadzeniu dokumentacji hodowlanej

Należy także pamiętać o prowadzeniu dokumentacji hodowlanej. Jesień (23 wrześmia – 21 griadmla). Po okresie pogodnej, słonecznej jesieni następują dni pochmurne deszczowe i mgliste, niekiedy w listopadzie zdarzają się spadki temperatury poniżej zera. Skraca się również dzień świetlny. U tchórzy hodowlanych, podobnie jak u innych mięsożernych, okres jesieni jest przerwą w rozpłodzie jest to tzw. okres spokoju, poprzedzający okres przygotowawczy do rozpłodu. Do czasu oceny licencyjnej, przeprowadzanej późną jesienią, zwierzęta muszą uzyskać kondycję hodowlaną.

Czytaj dalej

Wzrost wartości

Miarą skuteczności selekcji jest postęp hodowlany, tj. różnica poziomu danej cechy w dwóch kolejnych pokoleniach uzyskana na skutek selekcji, która spowodowała korzystną zmianę frekwencji genów u potomstwa zwierząt wybranych na remont stada. Postęp hodowlany zależy od ostrości selekcji oraz odziedziczalności danej cechy. Przez odziedziczalność rozumiemy stopień, w jakim wartość genotypowa danej cechy zależy od jej uwarunkowania genetycznego (Radomska, 1982). Oszacowanie odziedziczalności cech u zwierząt futerkowych jest jednak trudne, a w obecnych systemach hodowli prawie niemożliwe do uwzględnienia w pracy hodowlanej (Maciejowski, Jeżewska, 1984).

Czytaj dalej

Skóra zaliczona do kategorii drugiej

Skóra zaliczona do kategorii drugiej ma włosy puchowe średnio gęste, włosy pokrywowe równomiernie rozmieszczone. Dopuszcza się sine plamy na obrzeżu skóry, lekkie rozrzedzenie włosów pokrywowych na bokach, mniej wyraźny połysk włosów pokrywowych.

Do trzeciej kategorii zalicza się skóry nie w pełni dojrzałe, z dużą liczbą sinych plam na mizdrzę, nawet w części grzbietowej i brzusznej, o okrywie włosowej rzadkiej (płaskiej). Włosy pokrywowe na stronie grzbietowej i brzusznej są nie wyrośnięte, matowe, bez połysku.

Czytaj dalej

Rozpoznanie zdrowia zwierzęcia

Umiejętność wczesnego rozpoznawania choroby zwierzęcia jest bardzo ważna, gdyż tylko wtedy można liczyć na skuteczne leczenie. Zbyt późne rozpoczęcie leczenia pogarsza w znacznym stopniu wyniki stosowanej terapii. Wczesne rozpoznanie choroby jest szczególnie ważne w przypadku chorób zakaźnych, gdyż wczesne odizolowanie chorego zwierzęcia, stanowiącego źródło zakażenia, pozwala znacznie ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby.

Czytaj dalej

Trocinowamie (lajtrowanie)

Nawet po najdokładniejszym wymizdrowaniu skóry na jej wewnętrznej powierzchni pozostaje pewna ilość tłuszczu, który nie usunięty zacząłby się utleniać, wskutek czego powstałyby wolne kwasy tłuszczowe, zmniejszające trwałość skóry, a nawet powodujące zmniejszenie klarowności barwy i zażółcenie włosów. Aby temu zapobiec, skórę poddaje się trocinowaniu. Zabieg ten przeprowadza się w poziomym, obracającym się walcowatym bębnie o wielkości dostosowanej do potrzeb fermy. W małych fermach wystarczą bębny o średnicy około 1 m i długości około 1,8 m. Bęben powinien być podzielony na 2 części: lajter, obudowany szczelnie twardą płytą, i trzepak, obity siatką. Do lajtra wrzuca się skóry odwrócone mizdrą na zewnątrz i wsypuje się drobne trociny z drewna drzew liściastych pozbawionego barwników. Na 1 skórę przeznacza się 1,5-2 1 trocin. Bęben, napędzany przez silnik elektryczny, obraca się z szybkością 16-18 obrotów na minutę. Wewnątrz niego wzdłuż są przymocowane 2 deski o szerokości około 10 cm, spełniające rolę mieszadeł. Czas odtłuszczania skór wynosi około 20 minut. Po odtłuszczeniu odwraca się je włosem na zewnątrz i lajtruje w grubszych trocinach przez następne 15 minut. Po wyjęciu z lajtra wkłada się je do trzepaka, gdzie następuje oczyszczenie ich z trocin znajdujących się między włosami okrywy.

Czytaj dalej

Układanie dawki i obliczanie jej wartości pokarmowej

Do ułożenia właściwej dawki żywieniowej konieczna jest znajomość zapotrzebowania tchórzy na składniki pokarmowe i energię w danym okresie, a także wielkość współczynników strawności pasz, jakimi dysponuje ferma.

Załóżmy, że chcemy ułożyć dawkę pokarmową dla grupy 100 tchórzy (50 samców i 50 samic) w sierpniu. Zapotrzebowanie pokarmowe zwierząt w tym okresie wynosi 1,8-2,3 g białka strawnego (tab. 36) na 100 kJ energii przemiennej. Energia ta powinna pochodzić w 35-40% z białka, w 25-40% z tłuszczu i 20-40% z węglowodanów. Ferma posiada następujące pasze: mięso końskie, odpady z dorsza, odpady drobiowe miękkie, tłuszcz, twaróg chudy, otręby pszenne, kaszę jęczmienną gotowaną, zielonkę z lucerny, drożdże pastewne. Udział poszczególnych pasz w mieszance jest następujący: mięso końskie 10%, odpady z dorsza 15%, odpady drobiowe miękkie 35%, twaróg chudy 10%, tłuszcz 3%, otręby pszenne 2%, kasza jęczmienna gotowana 22%, zielonka z lucerny 2%, drożdże 1%.

Czytaj dalej

Krzyżowanie

Krzyżowanie mające na celu wykorzystanie zjawiska heterozji ma w hodowli mięsożernych zwierząt futerkowych ograniczone zastosowanie, gdyż brakuje dotychczas dowodów występowania heterozji w odniesieniu do cech okrywy włosowej. Zwierzęta heterozygotyczne mają jednak większą masę ciała, plenność, mleczność, żywotność.

W latach sześćdziesiątych w Katedrze Ogólnej Hodowli Zwierząt SGGW M. Bednarz przeprowadziła próby krzyżowania samic tchórzy hodowlanych z samcami norczymi. Po 21 dniach od krycia doświadczalne samice ubijano. Stwierdzono rozmieszczone niesymetrycznie zgrubienia w rogach macicy, lecz ich kształt i wielkość były odmienne niż u samic tchórzy hodowlanych krytych samcami tej samej odmiany, ubijanych również po 21 dniach od krycia. Badania anatomopatologiczne wykazały istnienie ciąży. Od samic krytych samcami norczymi, lecz pozostawionych w stadzie, potomstwa nie otrzymano. Lagerkvist (1985) podaje, że wskutek unasieniania 96 samic norek nasieniem tchórzy nie otrzymano embrionów. Niewielką liczbę zarodków uzyskano z zapłodnienia tchórzyc nasieniem norek. Zarodki te przeżyły do 27 dnia ciąży. Z cytowanych doświadczeń wynika, że krzyżowanie międzygatunkowe mięsożernych zwierząt futerkowych nie przyniosło żadnych pozytywnych rezultatów.

Czytaj dalej

Samice tak późno kryte

Samice tak późno kryte oraz ich potomstwo należy jednak wybrakować ze stada (przeznaczyć na skóry), gdyż w następnym sezonie rozpłodowym mogą znów mieć opóźnioną ruję. Procent takich samic jest niewielki, gdyż do hodowli warto zostawiać jedynie zwierzęta z miotów wczesnych, oczywiście o ile są zdrowe, dobrze wyrośnięte, pochodzą od samic płodnych i plennych i odznaczają się okrywą włosową typową dla danej odmiany barwnej.

Czytaj dalej